Museum Betje Wolff

In de voormalige pastorie van de NH Kerk in Middenbeemster zetelt sedert 1950 Museum Betje Wolff. De naam van dit museum is ontleend aan de bekende 18de eeuwse schrijfster Elizabeth Wolff, geboren Bekker, die gedurende haar huwelijk met dominee Adrianus Wolff (1759-1777) in de pastorie heeft gewoond.

Stijlkamers

Het museum biedt een groot aantal stijlkamers uit verschillende periodes en brengt drie eeuwen wooncultuur van Beemster en omgeving tot leven. Verder kent het museum een in de 18de eeuwse stijl gerestaureerde pastorietuin.
Kipperust
Op de zolder bevindt zich het in 1953 geheel gerestaureerde studeer- en boekenkamertje van Betje, door haarzelf 'Kipperust'genoemd. De bibliotheek bevat naast de zo goed als volledige uitgaven van het werk van Betje Wolff en haar levensvriendin Aagje Deken, veel lectuur welke eenmaal tot de boekenschat van Betje behoorde.

Bezoekers kunnen aan de hand van een rijkelijk geïllustreerd gidsje vrij door het museum lopen. Voor groepen bestaat de mogelijkheid om een inleiding en/of rondleiding te krijgen, Daarnaast biedt het museum nog tal van andere faciliteiten.

De uitgebreide verzameling (meubels, gebruiksvoorwerpen, schilderijen, boeken etc. ) , veelal schenkingen, is eigendom van het Historisch Genootschap J.A.Leeghwater.

In de zomerperiode organiseert het museum jaarlijks wisselende Tentoonstellingen.

Kom eens langs bij Betje !

Het museum is gevestigd:
Middenweg 178
Postbus 73
1462 HL Middenbeemster
Telefoon: 0299-681968
Openingstijden: Van 1 mei tot 1 oktober
dinsdag t/m vrijdag van 11.00-17.00 uur zaterdag en zondag van 14.00-17.00 uur
Van 1 oktober tot 1 mei
iedere zondag van 14.00-17.00 uur

Met pasen en pinksteren is het museum op beide dagen open van 14.00-17.00 uur. Op de overige feestdagen is het museum gesloten.
Groepen en rondleidingen buiten de genoemde tijden op afspraak mogelijk

Sinds maart 2003 is de Museum Betje Wolff door het gemeentebestuur van Beemster ook aangewezen als trouwlocatie.

Bestuursleden Museum Betje Wolff
Voorzitter	A. Vis-Best
Secretaris	A. de Jong	mail aan onze secretaris
Penningmeester	T. van de Nes
Lid	G. Heikens
Lid	F. Hartog

Tinnen soldaatjes voor Museum Betje Wolff

Middenbeemster, 16 november 2009

Waar zouden kinderen in Betjes tijd mee gespeeld hebben? Zeker geen computerspelletjes, waarbij enorme knokpartijen worden geleverd, maar voor de jongens uit de gegoede gezinnen waren er toen wel tinnen soldaatjes waarmee oorlogsstrategiën werden nagespeeld of uitgedacht. Sinds zaterdag 14 november is museum Betje Wolff op een bijzondere manier in het bezit gekomen van een diorama met een compleet miniatuur campement.

Het was een geschenk van Maarten 't Hart (niet de schrijver) een van de afstammelingen van de familie Klerk, die omstreeks 1850 in de Beemster woonde. Hij bood zijn geschenk aan Jan de Groot van het Historisch Genootschap Beemster aan tijdens een reünie van de familie Klerk in het kerkje van de Beets, waar zeker 150 afstammelingen bij aanwezig waren.

Aan de schenking zit een heel verhaal vast en dat kon via de telefoon opgetekend worden uit de mond van de heer 't Hart. Tijdens de overhandiging van het diarama had hij zich voor deze gelegenheid echter poldermolenaar Jan Vechtersz. Klerck verkleed, de stamvader van de Beemster familie Klerk.

De tinnen soldaatjes dateren dan wel niet uit de tijd van de droogmaking, maar zouden zo omstreeks 1850 zijn aangeschaft door de niet onbemiddelde heer Jan Cornelis Klerk, die de tinnen soldaatjes een uitstekend cadeautje vond voor zijn 16de kind en tevens jongste zoon, Jan.

In de Beemster
Zeven geslachten later belandden de soldaatjes bij bakker Klerk aan de Jisperweg 28 in Westbeemster. De familie Klerk behoorde toen al lang niet meer tot de welgestelden.
Dochter Maartje Klerk trouwde met een Abercrombie, die weer een afstammeling was van de Schotse legeraanvoerder, generaal Abercrombie. Deze was in 1799 in Nederland, toen in Callantsoog de slag woedde tussen een Brits-Russisch leger tegen Frankrijk en de Bataafse Republiek. Wellicht is hij toen op een Hollands meisje verliefd geworden. Hoe het ook zij: hij bleef in Nederland achter en zo kwam er echt martiaal bloed in de familie.

Eén van zijn nazaten, de Westbeemster bakker Abercrombie en Maartje Klerk kregen helaas geen kinderen. Maar de zus van Maartje had meerdere zonen en de derde zoon, Maarten, mocht tot zijn grote vreugde in de vakantie altijd bij zijn tante en oom logeren. Dan werden de tinnen soldaatjes in slagorde opgezet. Uren kon hij er mee spelen, herinnert hij zich.
Toen tante Maartje overleed, kwamen de tinnen soldaatjes in zijn bezit.
Soldatenspelletjes deed hij toen niet meer, maar hij kwam op het idee om er een diorama van te maken. Het tafereel is bijzonder uitgebreid: er staat een muziekcorps, een smid is er aan het smeden en er staan legertenten.

Als achtergrond maakte 't Hart een gezicht op een Duitse stad met zijn vele kerktorens.

Nu ook al weer op leeftijd gekomen, besloot 't Hart het diorama te schenken aan het museum in de gemeente waar hij zo heel vaak met plezier vertoefde: de Beemster. En zo wordt de eindbestemming het Museum Betje Wolff. Daar kan het een mooi plekje krijgen in de speelgoedkamer.

Het spreekt voor zich dat Jan de Groot, namens het Historisch Genootschap Beemster, zijn grote waardering voor de schenking uitsprak.

Tekst en foto's: Erny van der Kleut.